Στην εκλογική αναμέτρηση της 7ης Ιουνίου για την ανάδειξη των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το μοναδικό άμεσα αντιπροσωπευτικό όργανο της ΕΕ, θα αποτελεί μια κρίσιμη δοκιμασία, όχι μόνο για την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, αλλά για ολόκληρο το πολιτικό και κομματικό σύστημα. Ως εκλογές δεύτερης τάξης, οι Ευρωεκλογές συνήθως συνοδεύονται από υψηλά ποσοστά αποχής ,η οποία συνδυάζεται με την γενικότερη άγνοια και αδιαφορία της κοινής γνώμης για τα ζητήματα της μεγάλης Ευρωπαϊκής μας συμπολιτείας. Χωρίς την συμμετοχή των ευρωπαίων στις άμεσες εκλογικές διαδικασίες αντιπροσώπευσης μέσα στην ΕΕ ,πέρα από τη υποβάθμιση της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής ταυτότητας, υποχωρεί σημαντικά και η ποιοτική εμβάθυνση του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Η τάση απαξίωσης του πολιτικού συστήματος από ένα μεγάλο μέρος των πολιτών, οδηγεί σε μεγαλύτερη αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες. Αυτή η διαπίστωση είναι ακόμα πιο επικίνδυνη καθώς πλήττει την πεμπτουσία της δημοκρατίας που συντελείται με τη συμμετοχή στις διαδικασίες αντιπροσώπευσης. Αυτό έχει αποτέλεσμα την ενίσχυση των ακραίων τάσεων και του πολιτικού λαϊκισμού, έναντι της πολιτικής συνέπειας, της υπευθυνότητας και των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οικονομικής κρίσης.
Για τους παραπάνω λόγους το ευρώ-ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας –του κόμματος με την συνεπέστερη φιλοευρωπαϊκή στάση- με την παρουσία πολιτικών προσωπικοτήτων όπως η Μαριέττα Γιαννάκου ,συνδυάζοντας τη συνέχεια με την ανανέωση, την ευρωπαϊκή εμπειρία με την κοινωνική αντιπροσώπευση, καθώς εκφράζει το μεταρρυθμιστικό όραμα της νέας διακυβέρνησης. Η συμμετοχή στις εκλογές της 7ης Ιουνίου και η ανάδειξη της υπευθυνότητας και της συνέπειας της ΝΔ, απέναντι στην αμετροέπεια και το λαϊκισμό της Αντιπολίτευσης κρίνεται αναγκαία για τον τόπο ,σε μια δύσκολη διεθνή συγκυρία. Με σύμμαχο εσένα!

Στις περιστάσεις της παγκοσμιοποιημένης εποχής ,έννοιες όπως πολιτισμική ταυτότητα ,φιλοπατρία και πατριωτισμός  νοηματοδοτούνται εκ νέου, ώστε να συμβαδίζουν με τις απαιτήσεις των καιρών. Η έννοια του πατριωτισμού οφείλει να προσλάβει νέο χαρακτήρα ,απαλλαγμένη τόσο από την στείρα προγονοπληξία και την μισαλλοδοξία του εθνικισμού, αλλά και από την ενοχική άρνηση κάθε έννοιας εθνικής ιδιαιτερότητας.
Ο νέος πατριωτισμός ,απαλλαγμένος από τα ιδεολογικά βάρη του παρελθόντος, πρέπει να ταυτιστεί με το ενδιαφέρον για την πραγματική ανάπτυξη της χώρας, με επίκεντρο την κοινωνία και τον άνθρωπο. Η νέα φιλοπατρία και ο σύγχρονος πατριωτισμός δεν μπορεί να μη περιλαμβάνει το ενδιαφέρον για την προστασία του περιβάλλοντος, την βιώσιμη ανάπτυξη, την διοικητική και οικονομική αποκέντρωση ,την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Η οικονομική ευημερία να συνδυάζεται με την κοινωνική συνοχή και η ανάπτυξη με τον πολιτισμό.
Ο νέος πατριωτισμός ,οφείλει να είναι εξωστρεφής. Η προκοπή του τόπου στην εποχή μας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά από την διεθνή οικονομική και πολιτική κατάσταση και η διεύρυνση των αγορών επιβάλλει την παγκόσμια και περιφερειακή σταθερότητα. Η κυρίαρχη θέση της Ελλάδας, ως παράγοντας περιφερειακής ανάπτυξης στα Βαλκάνια και την ΝΑ Ευρώπη επιτυγχάνεται μέσα από την εδραίωση της σταθερότητας στην περιοχή. Η συμμετοχή και δράση της χώρας στο ΝΑΤΟ ,την ΕΕ και τον στενό πυρήνα της Ευρωζώνης, συμβάλλει στην καλύτερη προάσπιση των εθνικών συμφερόντων στη διεθνή σκηνή, όπως αποδείχθηκε και με την άσκηση veto για την είσοδο της ΠΓΔΜ στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο με το όνομα «Μακεδονία».
Η ουσιαστική έννοια της «πατρίδας» και του «πατριώτη» μας καλεί να γίνουμε σύγχρονοι, αποτελεσματικοί, εξωστρεφείς  και καινοτόμοι σε μια απαιτητική συγκυρία διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Ιδιαίτερα σε καιρούς διεθνούς οικονομικής κρίσης, η μοναδική διέξοδος προς την ανάκαμψη και την πρόοδο, τόσο σε εθνικό, όσο και σε τοπικό επίπεδο, διέρχεται την ανάπτυξη της καινοτομίας και της έρευνας στους κλάδους των νέων τεχνολογιών, καθώς η καινοτομία δεν είναι απλά προϋπόθεση της ανάπτυξης, αλλά ταυτίζεται μ’ αυτήν. Έτσι, είναι επιβεβλημένη η υιοθέτηση ενός φιλόδοξου στρατηγικού σχεδίου καινοτομίας ,το οποίο θα ονόμαζα σχηματικά «Έξυπνη Θεσσαλονίκη».
Το επιτελικό αυτό σχέδιο περιλαμβάνει τρεις βασικούς άξονες: Πρώτον, τις ψηφιακές εφαρμογές στην οικονομική ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα. Δεύτερον, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών με τη χρήση των νέων μέσων. Και, Τρίτον, την ευρεία συμμετοχή στα κοινά της πόλης μας.
Η «Έξυπνη Θεσσαλονίκη» αποκτά μεγαλύτερο βάθος και εμβέλεια, ενώ οι κρατικές λειτουργίες γίνονται περισσότερο διαφανείς και αποτελεσματικές, παρέχοντας παράλληλα ίσες ευκαιρίες. Η «έξυπνη πόλη» αλλάζει ρυθμό, και παραμέτρους ανάπτυξης της οικονομίας, της επιχειρηματικότητας, της καθημερινότητας, με τη διασπορά της  γνώσης, της έρευνας και της τεχνολογίας στους τοπικούς φορείς και οργανισμούς , με αποτέλεσμα να διευκολύνεται η πληροφόρηση, η επικοινωνία, και η λήψη κρίσιμων αποφάσεων για την ζωή των πολιτών.
Σήμερα, το Ψηφιακό Σχέδιο Ανάπτυξης της πόλης εξελίσσεται πλήρως , στη Ζώνη Καινοτομίας, την Τεχνόπολη, τη Βιομηχανική Περιοχή, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), τις θερμοκοιτίδες στα Ανατολικά της πόλης, το Εμπορικό Κέντρο , τα Πανεπιστήμια , το έργο της ψηφιοποίησης του Λιμένα, και το Αεροδρόμιο. Στα σημεία αυτά αναπτύσσονται ψηφιακές εφαρμογές προστιθέμενης αξίας, με την ανάπτυξη τοπικών ψηφιακών υποδομών, ενσύρματα και ασύρματα δίκτυα Internet για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες , την ανάδειξη εφαρμογών για ευφυές περιβάλλον στα πεδία της καθημερινότητας, στις μετακινήσεις, το περιβάλλον, την ασφάλεια., την παροχή ψηφιακών υπηρεσιών κοινής ωφελείας.
Το εύρος των παρεχόμενων εφαρμογών μπορεί να εκτείνεται από την πληροφόρηση, τη φροντίδα στο σπίτι και τις ψηφιακές αγορές, έως και εφαρμογές Ψηφιακής Δημοκρατίας και της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Επιπλέον καθίσταται εφικτή η παροχή υπηρεσιών προς επιχειρήσεις της περιοχής, με την ανάπτυξη νέων εργαλείων: π.χ. την ψηφιακή θερμοκοιτίδα, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη σύγχρονων εφαρμογών εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης, μαζί με την απαραίτητη συμβολή των πρωτοπόρων και ρηξικέλευθων απόψεων των νέων, για τη πραγματική αναβάθμιση του αστικού τρόπου ζωής.  .

Μια παρωχημένη αντίληψη για την διακυβέρνηση διαχωρίζει τα προβλήματα σε «υψηλής» και αντίστοιχα «χαμηλής» πολιτικής, με κριτήριο μια αυθαίρετη ιεράρχηση της σοβαρότητας τους ως προς την αντιμετώπισή τους. Τα «μεγάλα» εθνικά θέματα ,οι διεθνείς σχέσεις της χώρας και η Εθνική Άμυνα ,αλλά και εθνικές στρατηγικές που αποτελούν το μεταρρυθμιστικό πεδίο άσκησης της εσωτερικής πολιτικής ,σε τομείς όπως η Εκπαιδευτική Πολιτική, η Δημοσιονομική Ανάπτυξη ή το Ασφαλιστικό, κρίνεται πως θα πρέπει να εκπονούνται μακρόπνοα μεταρρυθμιστικά σχέδια βασισμένα στην αρχή της συνέχειας του κράτους καθώς  θεωρείται ότι αυτά τα πολιτικά ζητήματα λύνονται με πολιτικές αποφάσεις. Αντιθέτως τα «μικρά» προβλήματα «χαμηλής» πολιτικής –αυτά που χαρακτηρίζονται «ζητήματα καθημερινότητας» θα πρέπει να επιλύονται διαχειριστικά –υπονοώντας όχι πολιτικά.
Ωστόσο οι ιστορικές και ιδεολογικές διαφοροποιήσεις στο κοινωνικό σώμα ,αλλά και η διακυβερνητική καθημερινότητα φαίνεται πως έχουν μετατοπίσει το κέντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος από τα «μεγάλα» στα «μικρά». Σε μία εποχή όπου τις μεγάλες ιδεολογικές αντιπαραθέσεις έχει υποκαταστήσει ο Ρεαλισμός, οι πολίτες φαίνεται ότι δίνουν καταλυτική σημασία στα προσωπικά καθημερινά προβλήματα που ανακύπτουν από την οικονομική και επαγγελματική παρουσία τους στον δημόσιο χώρο και τις συναλλαγές τους με την κεντρική διοίκηση.
Τέτοια ζητήματα δεν είναι δυνατόν να τα αφήνουμε στο πεδίο της τεχνοκρατικής διαχείρισης χωρίς σαφή πολιτική κατεύθυνση και νομιμοποίηση. Αποτελούν και αυτά πεδίο της πολιτικής –αντίστοιχο ίσως και σημαντικότερο από τα «μεγάλα» και «εθνικά», καθώς δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι μια πολιτική για να θεωρείται επιτυχημένη, οφείλει να έχει ως στόχο της τον άνθρωπο και τα προβλήματά του, ανεξάρτητα από το πόσο μικρά ή μεγάλα μπορεί να θεωρηθούν. Αυτή είναι μια σύγχρονη αντίληψη για μια διαχειριστική διακυβέρνηση. Άλλωστε για κάθε πολίτη που έχει ανάγκη, κάθε πρόβλημα είναι μεγάλο πρόβλημα.
Ως Υπουργός Μακεδονίας- Θράκης, προΐσταμαι ενός περιφερειακού υπουργείου ,με την ιδιαιτερότητα να έχει περιορισμένη μεν αποκλειστική αρμοδιότητα ,αλλά διευρυμένη συναρμοδιότητα με τα υπόλοιπα κεντρικά υπουργεία, και επιτελική συντονιστική δράση με την διοίκηση και τους κρατικούς φορείς στην Μακεδονία και την Θράκη. Με στοχευμένες πολιτικές με επίκεντρο τον πολίτη, σε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη διεθνή συγκυρία παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, με το πρόγραμμα κοινωνικής αρωγής του Υπουργείου, με την κοινωνική ευαισθητοποίηση για ζητήματα ποιότητας ζωής ,όπως η ανάληψη περιβαλλοντικών δράσεων για τον Θερμαϊκο, και τα μικρά γίνονται μεγάλα.