Όταν τα «μικρά» γίνονται «μεγάλα»
Μια παρωχημένη αντίληψη για την διακυβέρνηση διαχωρίζει τα προβλήματα σε «υψηλής» και αντίστοιχα «χαμηλής» πολιτικής, με κριτήριο μια αυθαίρετη ιεράρχηση της σοβαρότητας τους ως προς την αντιμετώπισή τους. Τα «μεγάλα» εθνικά θέματα ,οι διεθνείς σχέσεις της χώρας και η Εθνική Άμυνα ,αλλά και εθνικές στρατηγικές που αποτελούν το μεταρρυθμιστικό πεδίο άσκησης της εσωτερικής πολιτικής ,σε τομείς όπως η Εκπαιδευτική Πολιτική, η Δημοσιονομική Ανάπτυξη ή το Ασφαλιστικό, κρίνεται πως θα πρέπει να εκπονούνται μακρόπνοα μεταρρυθμιστικά σχέδια βασισμένα στην αρχή της συνέχειας του κράτους καθώς θεωρείται ότι αυτά τα πολιτικά ζητήματα λύνονται με πολιτικές αποφάσεις. Αντιθέτως τα «μικρά» προβλήματα «χαμηλής» πολιτικής –αυτά που χαρακτηρίζονται «ζητήματα καθημερινότητας» θα πρέπει να επιλύονται διαχειριστικά –υπονοώντας όχι πολιτικά.
Ωστόσο οι ιστορικές και ιδεολογικές διαφοροποιήσεις στο κοινωνικό σώμα ,αλλά και η διακυβερνητική καθημερινότητα φαίνεται πως έχουν μετατοπίσει το κέντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος από τα «μεγάλα» στα «μικρά». Σε μία εποχή όπου τις μεγάλες ιδεολογικές αντιπαραθέσεις έχει υποκαταστήσει ο Ρεαλισμός, οι πολίτες φαίνεται ότι δίνουν καταλυτική σημασία στα προσωπικά καθημερινά προβλήματα που ανακύπτουν από την οικονομική και επαγγελματική παρουσία τους στον δημόσιο χώρο και τις συναλλαγές τους με την κεντρική διοίκηση.
Τέτοια ζητήματα δεν είναι δυνατόν να τα αφήνουμε στο πεδίο της τεχνοκρατικής διαχείρισης χωρίς σαφή πολιτική κατεύθυνση και νομιμοποίηση. Αποτελούν και αυτά πεδίο της πολιτικής –αντίστοιχο ίσως και σημαντικότερο από τα «μεγάλα» και «εθνικά», καθώς δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι μια πολιτική για να θεωρείται επιτυχημένη, οφείλει να έχει ως στόχο της τον άνθρωπο και τα προβλήματά του, ανεξάρτητα από το πόσο μικρά ή μεγάλα μπορεί να θεωρηθούν. Αυτή είναι μια σύγχρονη αντίληψη για μια διαχειριστική διακυβέρνηση. Άλλωστε για κάθε πολίτη που έχει ανάγκη, κάθε πρόβλημα είναι μεγάλο πρόβλημα.
Ως Υπουργός Μακεδονίας- Θράκης, προΐσταμαι ενός περιφερειακού υπουργείου ,με την ιδιαιτερότητα να έχει περιορισμένη μεν αποκλειστική αρμοδιότητα ,αλλά διευρυμένη συναρμοδιότητα με τα υπόλοιπα κεντρικά υπουργεία, και επιτελική συντονιστική δράση με την διοίκηση και τους κρατικούς φορείς στην Μακεδονία και την Θράκη. Με στοχευμένες πολιτικές με επίκεντρο τον πολίτη, σε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη διεθνή συγκυρία παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, με το πρόγραμμα κοινωνικής αρωγής του Υπουργείου, με την κοινωνική ευαισθητοποίηση για ζητήματα ποιότητας ζωής ,όπως η ανάληψη περιβαλλοντικών δράσεων για τον Θερμαϊκο, και τα μικρά γίνονται μεγάλα.


Ο Σταύρος Καλαφάτης είναι βουλευτής της Α’ Θεσσαλονίκης με την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 15.5.1965.
Έγγαμος με τη δικηγόρο Θεσσαλονίκης Ευδοκία Μωυσιάδου, έχουν μία κόρη, την Βασιλεία και ένα γιο, τον Θανάση
Σπουδές
· Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια το 1983
· Πτυχίο Νομικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 1988
· Τίτλος Μεταπτυχιακών Σπουδών στον τομέα Διεθνών Σχέσεων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 1991.
· Τίτλος Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Sports Management με ειδίκευση στη Διοίκηση και Οργάνωση Αθλητικών Οργανισμών, University of Maryland, USA, 1994
Ξένες Γλώσσες: Αγγλικά