Το πιστόλι γέμισε και χρησιμοποιείται.
Το δίχτυ ασφαλείας στήθηκε και βουτάμε.
Και το ερώτημα είναι: Πόσο ασφαλείς αισθανόμαστε;

Ρητορικό φυσικά….
Διότι το γεμάτο πιστόλι, μπορεί κάλλιστα (ή μάλλον χείριστα) να παραπέμπει σε ρώσικη ρουλέτα. Ή το δίχτυ ασφαλείας, να είναι δίχτυ ψαρέματος. Και δεν πιστεύω να αναρωτιέται κανείς, ποιοι είναι τα ψάρια…

Αυτές οι ορολογίες λοιπόν που χρησιμοποιήθηκαν από την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό για την οικονομία και οι αποφάσεις που τις συνοδεύουν, θα πρέπει να μας θορυβήσουν και να μας κρατούν σε εγρήγορση.
Διότι την ρώσικη ρουλέτα, την παίζουν μόνο απελπισμένοι ή οι έχοντες άγνοια κινδύνου. Διότι δίχτυ ασφαλείας, χρειάζονται μόνο οι ακροβάτες.
Φανταστείτε τώρα έναν ακροβάτη που καθώς ισορροπεί στο τεντωμένο σχοινί πάνω από το δίχτυ ασφαλείας, παίζει ταυτόχρονα ρώσικη ρουλέτα με το γεμάτο (ή μισογεμάτο) περίστροφο.
Κάτι τέτοιο θυμίζει σήμερα η κυβέρνηση. Μόνο που στο τεντωμένο σχοινί, σπρώχνει τους πολίτες και την κοινωνία εν μέσω μιας βουβής και τρομαγμένης καθημερινότητας.

Και το πιστόλι, το κολλά στον κρόταφο της αγοράς και της οικονομίας.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λειτουργεί χωρίς σχέδιο.
Δεν αντιλαμβάνεται την ανάγκη εμπνευσμένης οικονομικής πολιτικής.
Μεταθέτει τις ευθύνες της στα διαχειριστικά κιτάπια άλλων.
Βαρύνει τους νοικοκυραίους ξανά με το ρίσκο της διαφαινόμενης υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου των οικογενειών τους και προσπαθεί να ξεφορτωθεί το δικό της πολιτικό ρίσκο αναζητώντας άλλοθι σε φράσεις του τύπου: «Δυστυχώς δεν εφαρμόζουμε την πολιτική μας».

Kαλό και αυτό! Προεκλογικά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. καταγγέλλει μια τέτοια πολιτική και γίνεται κυβέρνηση και αμέσως μετά την εφαρμόζει, συνεχίζοντας να την καταγγέλλει πλέον ως «δανεική». Μόνο που η πραγματικότητα τελικά είναι μόνο μία. Πολιτική σου δεν είναι αυτό που λες, αλλά αυτό που πράττεις.