Η πρόσφατη παρουσίαση του οικονομικού κυβερνητικού προγράμματος της ΝΔ στο Ζάππειο, ως συνέχεια των δύο προηγούμενων το 2010 και το 2011, έθεσε τις βάσεις για την ανάσχεση της ύφεσης και την ανάκαμψη της οικονομίας μέσα από μία συγκεκριμένη στρατηγική εξόδου από την οικονομική κρίση. Με συγκεκριμένα μέτρα που εγγυώνται την στροφή στην πραγματική οικονομία και την ανάπτυξη.

Επί δύο συνεχή χρόνια, η Νέα Δημοκρατία και ο πρόεδρος της Αντώνης Σαμαράς , κουράστηκαν να παροτρύνουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον νυν πρόεδρό του Ευάγγελο Βενιζέλο για τη λήψη  μέτρων και την υιοθέτηση ενεργειών αναπτυξιακού χαρακτήρα, που αναθερμάνουν την οικονομία και ενισχύουν την ρευστότητα στην αγορά.     Δυστυχώς δεν εισακούστηκαν. Αντίθετα οι θέσεις της διαστρεβλώθηκαν, απαξιώθηκαν, λοιδωρήθηκαν με τη συμμαχία προθύμων ετερόκλητων υποστηρικτών του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα όλοι έχουν προσχωρήσει στις θέσεις της ΝΔ και του Αντώνη Σαμαρά.

Τρανό παράδειγμα η πολιτική και οικονομική μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ. Οι πρόσφατες προτάσεις του κινήματος (sic), υπό τη νέα του ηγεσία, για την οικονομία, αποτελούν πιστή αντιγραφή (copy) των θέσεων και προτάσεων της Νέας Δημοκρατίας τις οποίες επικόλλησε (paste) σε ένα κείμενο γενικής αοριστίας και τις παρουσίασε με τον τίτλο «Πρόγραμμα ΠΑΣΟΚ» (clopy).

Tώρα θυμήθηκαν στο ΠΑΣΟΚ την αντικατάσταση του χαρατσιού της ΔΕΗ με έναν ενιαίο φόρο ακινήτων, την αναθεώρηση του Συντάγματος, την επανασύσταση του Υπουργείου Ναυτιλίας, την αναθεώρηση του ΕΣΠΑ και πλήθος μέτρων που απαξίωνε ή ασκούσε έντονη κριτική όταν τα πρότεινε η ΝΔ και ο Αντώνης Σαμαράς;

Είναι τουλάχιστον κωμικοτραγικό – σχεδόν δε και σκανδαλώδες – το ΠΑΣΟΚ να ζητά την ψήφο των πολιτών προτείνοντας μέτρα, που όχι μόνο ποτέ δεν πίστεψε, αλλά απέρριπτε μετά βδελυγμίας όταν αυτά «έπεφταν» στο τραπέζι.

Η αντιγραφή και διαστρέβλωση των θέσεων της ΝΔ αποτέλεσε πάντα μία διαχρονικά αγαπημένη συνταγή του ΠΑΣΟΚ. Το σημερινό κακέκτυπο πρόγραμμά του για την ανάπτυξη  αντίγραφο των προτάσεων της ΝΔ μόνο μία λέξη γνωστής διαφήμισης μπορεί να το χαρακτηρίσει : «Tragic (τραγικό)» !!!

Η νεολαία, σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις περιόδους της ιστορίας, από τη φύση της, είναι η κύρια δύναμη  αλλαγών και προόδου. Από τον Μάη του `68 στη Γαλλία, ως το Νοέμβρη του 1973 στην Ελλάδα και από την πλατεία Τιεν Αν Μεντ του Πεκίνου, ως την πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου, σε όλες τις μεγάλες αλλαγές, η νεολαία πρωταγωνίστησε.

Το ίδιο θα γίνει και σήμερα. Οι νέοι άνθρωποι θα πρωταγωνιστήσουν στην αλλαγή της Ελλάδας. Το θέμα είναι, τι είδους αλλαγή θα είναι αυτή;

Θέλουμε απλώς να κατεδαφιστεί ό, τι δεν μας αρέσει, καταστρέφοντας μαζί του και κάθε καλό που έχουμε αποκτήσει με κόπους και θυσίες; Ακόμα κι αν βυθιστούμε στο χάος για πάρα πολλά χρόνια;

Ή θέλουμε προσεκτικά να ξεχωρίσουμε και να πετάξουμε τα «σάπια υλικά», διατηρώντας εκείνα που μπορούμε να αξιοποιήσουμε για την ανακαίνιση του φθαρμένου κράτους που θέλουμε να αλλάξουμε;

Ό, τι κι αν επιλέξουν οι νέοι άνθρωποι, θα είναι η σωστή επιλογή. Αρκεί, να λάβουν οι νέοι τις αποφάσεις τους, με κριτήριο την ελπίδα και όχι την οργή.

Η οργή, μπορεί να είναι εύλογη, ιδιαίτερα σε μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας για το μέλλον, με την κρίση να διογκώνει την ανεργία και τις εργασιακές συνθήκες να πλήττονται. Και είναι λογικό οι νέοι, να ψάχνουν «ενόχους». Όμως, υπάρχει κίνδυνος να κάνουν «τυφλές» επιλογές, διότι η οργή  είναι πάντα κακός σύμβουλος.

Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να δώσει συγχωροχάρτι η νεολαία σε κανέναν. Αλλά ούτε πως πρέπει να μετατρέψουν το μέλλον τους σε …καμένο χαρτί.

Σημαίνει πως πρέπει να εμπιστευτούν το τιμόνι σε κάποιον που ξέρει να οδηγάει. Αλλιώς το όχημα κινδυνεύει να πέσει στο γκρεμό.

Η ελπίδα, είναι δημιουργική σύμβουλος. Και σε πείσμα των καταστροφολόγων, ελπίδα υπάρχει. Αυτό είναι εμφανές ιδιαίτερα εδώ στη Θεσσαλονίκη, των αναξιοποίητων συγκριτικών πλεονεκτημάτων.

Η δημιουργία κέντρου logistics στο πρώην στρατόπεδο Γκόνου, οι μαρίνες στο λιμάνι για την τουριστική αξιοποίηση του θαλασσίου μετώπου, η ανάδειξη του λιμανιού ως  διαμετακομιστικού κέντρου, η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της Θεσσαλονίκης, η μετεγκατάσταση της ΔΕΘ όχι μόνο επί χάρτου, αλλά στην πράξη, καθώς και η μετατροπή της Θεσσαλονίκης σε «έξυπνη πόλη» με επένδυση στις ψηφιακές τεχνολογίες, είναι τα εφικτά και ελπιδοφόρα βήματα, για την δημιουργία μιας πόλης που θα εξασφαλίζει ασφαλές μέλλον για τα παιδιά της.

Με αφορμή τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών και τις πρόσφατες ελληνικές δημοσκοπήσεις, πολύς λόγος γίνεται περί Ακροδεξιάς και διαφαινόμενης ανόδου της σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Η γαλλική ακροδεξιά, ελάχιστα μοιάζει με την ελληνική. Όσοι παρακολουθούν τα ευρωπαϊκά θέματα, γνωρίζουν πως το κόμμα της Μαρί Λεπέν είναι παραδόξως πολυσυλλεκτικό. Κι αυτό ενισχύεται ως έναν βαθμό από τις προβλέψεις για την κατανομή των ψηφοφόρων της Λεπέν στον β’ γύρο των γαλλικών εκλογών, με αρκετό ποσοστό εξ αυτών να «μετακινείται» προς τον Σοσιαλιστή Ολάντ.

Στην Ελλάδα θα πρέπει κάποτε να βάλουμε στο ίδιο «κάδρο» με τη λεγόμενη ακροδεξιά, τις ακραίες αριστερές πεποιθήσεις, που αποτελούν τη δεύτερη όψη του ιδίου νομίσματος. Ακροδεξιά και Ακροαριστερά, χρειάζονται η μία την άλλη. Στηρίζουν η μια την άλλη, τρέφοντας η μια τα φοβικά σύνδρομα της άλλης.

Κάθε άκρο, δικαιολογεί την ύπαρξή του, μέσα από την ύπαρξη του άλλου άκρου. Και τα δύο μαζί, επενδύουν στην κρίση και όχι στην αντιμετώπισή της. Επιθυμούν την κρίση, επειδή τοκίζουν στην εύλογη –πολλές φορές- θλίψη, απογοήτευση ή οργή των συμπολιτών μας.

Σαφώς, οι αστοχίες και οι αποτυχίες του πολιτικού συστήματος, φέρουν μεγάλη ευθύνη για την ενίσχυση των τάσεων που ξεφεύγουν από τα όρια των ιδεολογίας και διολισθαίνουν στο σαθρό έδαφος της ιδεοληψίας.

Σε κάθε περίπτωση όμως, εκτιμώ πως το φαινόμενο είναι πρόσκαιρο. Σίγουρα, αποτελεί μήνυμα των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα, ότι πρέπει να σκύψει με μεγαλύτερη ευαισθησία σε θεμελιώδη ζητήματα της καθημερινότητας, όπως η ασφάλεια, η ανεργία, η ακρίβεια, το μεταναστευτικό.

Όταν συμβεί αυτό, τα άκρα θα επιστρέψουν εκεί που ανήκουν. Στο περιθώριο.

Η Θεσσαλονίκη μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε μια ευρύτερη εθνική στρατηγική με απώτερο στόχο την ανάδειξη της Ελλάδας σε διεθνές διαμετακομιστικό και εμπορευματικό κόμβο.

Ένα κέντρο με κυρίαρχο ρόλο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, του Εύξεινου Πόντου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Αυτήν τη στρατηγική πρέπει να υπηρετήσουμε ως χώρα.

Αυτήν τη στρατηγική πρέπει να ακολουθήσουμε ως Θεσσαλονίκη, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν νέο αναπτυξιακό πόλο στην πόλη, ο οποίος θα εγγυάται έσοδα και σταθερές θέσεις εργασίας σε διάφορους τομείς και ειδικότητες, όπως π.χ. στις κατασκευές, τις μεταφορές, την αποθήκευση και διακίνηση προϊόντων ή εμπορευμάτων, στις οικονομικές και διοικητικές υπηρεσίες κ.ά.

Και η στρατηγική αυτή είναι συγκεκριμένη και εφικτή, γιατί υπάρχουν ήδη οι περισσότερες βασικές προϋποθέσεις και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Η ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού, η ανάπτυξη των λιμένων Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Αλεξανδρούπολης, η προοπτική εισόδου ιδιωτών στα αεροδρόμια της Βόρειας Ελλάδας, καθώς και η κατασκευή του εμπορευματικού κέντρου στο πρώην στρατόπεδο Γκόνου, είχαν σχεδιασθεί και δρομολογηθεί σ’ ένα σημαντικό βαθμό τα τελευταία χρόνια.

Καλό είναι όσα υλοποιήθηκαν να αξιοποιηθούν και όσα δρομολογήθηκαν να ολοκληρωθούν.

Η προοδευτική αύξηση αεροπορικών και θαλασσίων συνδέσεων της Θεσσαλονίκης με προορισμούς του εξωτερικού, καθώς και η επέκταση των σιδηροδρομικών μεταφορών στις αγορές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, αποτελούν δυναμικές κινήσεις οι οποίες πρέπει να ενθαρρυνθούν.

Σ’ αυτό το πλαίσιο κινείται και η αναπτυξιακή πρόταση για τη δημιουργία εμπορευματικού – διαμετακομιστικού κέντρου στο πρώην στρατόπεδο Γκόνου στη δυτική πλευρά της πόλης, την οδική του σύνδεση με τους διευρωπαϊκούς οδικούς άξονες (Εγνατία Οδός-κάθετοι άξονες και Π.Α.Θ.Ε.), καθώς και τη σιδηροδρομική με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και τις παραγωγικές περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας.

Το σύνολο λοιπόν, όλων αυτών των αναπτυξιακών προτάσεων και πολιτικών μπορεί να προσδώσει στη Θεσσαλονίκη το ρόλο του πρωταγωνιστή στο χώρο της διαμετακόμισης και των Logistics, σε μια γενικότερη προσπάθεια βελτίωσης της οικονομίας της πόλης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Για να μείνουν οι νέοι μας στην Ελλάδα.

Για να μείνουν οι νέοι μας στη Θεσσαλονίκη.

               »Σήμερα δε χωρούν πολλά λόγια.

               Η πατρίδα μας βρίσκεται σε μια κρίσιμη μετάβαση.

               Καλούμαστε όλοι να συμβάλλουμε σε μια εθνική προσπάθεια για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της. Να μπορέσει να διαδραματίσει το δικό της μοναδικό ρόλο σε μια Ευρώπη που και η ίδια προσπαθεί να βρει βηματισμό. Και η χώρα μας μπορεί να τα καταφέρει.

               Επενδύοντας σε προνομιακά για αυτήν πεδία, όπως είναι η αγροτική οικονομία, ο τουρισμός, η ενέργεια. Προωθώντας πρωτοβουλίες για τον εξορθολογισμό στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, δυναμικές μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές. Στηρίζοντας την επιχειρηματικότητα με αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, άρση της γραφειοκρατίας στην ίδρυση και λειτουργία επιχειρήσεων, άμεσα κίνητρα για την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων. Αξιοποιώντας το φυσικό και ορυκτό της πλούτο, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο.

               Και πάνω απ’ όλα αναδεικνύοντας την ανάπτυξη ως κύριο όπλο για την καταπολέμηση της κρίσης. Ανάπτυξη, που θα κρατήσει τα ελληνόπουλα στην πατρίδα τους, που θα διατηρήσει ζωντανές τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και θα συμβάλλει στη βελτίωση του βιοτικού μας επιπέδου.

               Σ’ αυτήν την εθνική προσπάθεια θέλω να είμαι στην πρώτη γραμμή. Με απαντήσεις στα ζητήματα που απασχολούν τον τόπο μου. Με πλάνο για τη Θεσσαλονίκη!»

   Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει την ελπίδα.

          Όλοι οι πόνοι, οι θλίψεις,

       οι κατατρεγμοί και οι αδικίες,

        τα αδιέξοδα και η απελπισία

       που κυριαρχούν στη ζωή μας

        συνοψίζονται στον Σταυρό.

    Όμως το μυστήριο του Σταυρού

      φανερώνει ότι οι προσωπικές,

         αλλά και οι κοινές αγωνίες,

      όπως αυτές που χρωματίζουν

τον παρόντα εθνικό μας βίο,

δεν είναι ισχυρότερες

από την ελπίδα που ανέτειλε

εκ του κενού Τάφου

του Αναστημένου Δοτήρος της Ζωής.

Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει την ελπίδα.

Ας αποδειχθεί η ελπίδα δυνατότερη

από τους φόβους και τις αγωνίες

που δηλητηριάζουν το Βίο μας.

Η ευλογία του Αναστάντος Χριστού,

η χαρά και η ειρήνη του να σκεπάζει τη ζωή μας,

να στηρίζει το Έθνος μας

και να φωτίζει τον κόσμο όλο.

Καλή Λαμπροφόρο Ανάσταση

«Οι Ορυκτές Πρώτες Ύλες αποτελούν ένα σημαντικό άξονα ανάπτυξης για την εθνική μας οικονομία και η υλοποίηση μιας Εθνικής Πολιτικής για την αξιοποίησή τους, αποτελεί ορθή επιλογή.

Εθνική Πολιτική, η οποία είχε αρχίσει ήδη να διαμορφώνεται από το 2008, με σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη μεγάλες προκλήσεις που αφορούν στο ζήτημα αυτό και οι οποίες απαιτούν απαντήσεις:

1. Ενδιαφέρουσες περιοχές περιορίζονται από άλλες χρήσεις γης, οπότε είναι απαραίτητη η ολοκληρωμένη εθνική χωροταξική αποτύπωση στο σχεδιασμό των χρήσεων γης.
2. Έλλειψη ενημέρωσης των πολιτών για τη σημασία των ορυκτών πρώτων υλών, ως αναπτυξιακού παράγοντα δημιουργίας προστιθέμενης αξίας στις τοπικές κοινωνίες.
3. Έλλειψη αποτελεσματικής συνέργιας μεταξύ διαφόρων επιπέδων της διοίκησης.
4. Απουσία κατάλληλων εργαλείων για την πρόβλεψη της παραγωγικής και οικονομικής προστιθέμενης αξίας που θα προέλθει σε βραχύ-μεσοπρόθεσμο χρονικό διάστημα.
5. Απουσία συστηματικού διαλόγου σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για την συμβολή της μεταλλευτικής παραγωγής στη βιώσιμη ανάπτυξη.

Το ΥΠΕΚΑ, όμως, πέρα από τον τομέα αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου, καταγράφει ισχνά αποτελέσματα σε πολλούς σημαντικούς τομείς δράσης του. Ενδεικτικά αναφέρω:

• την αναποτελεσματικότητα και αδυναμία περιορισμού των στρεβλώσεων, που παρουσιάζονται ιδιαίτερα στο χώρο της ηλεκτρικής ενέργειας,
• τους λανθασμένους χειρισμούς σε ζητήματα που αφορούν τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (τυφλή μείωση τιμών στις ΑΠΕ, φιάσκο φωτοβολταϊκών αγροτών κ.λ.π.),
• την εγκατάλειψη της διπλωματίας των αγωγών, που οδήγησε στις γνωστές αρνητικές εξελίξεις αναφορικά με τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και πρόσφατα με τον ελληνοιταλικό αγωγό φυσικού αερίου ITGI.
• την αδράνεια και την έλλειψη αποδοτικότητας σε σχέση με την απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων, που παραμένουν στα αζήτητα, ενώ θα μπορούσαν να διοχετευθούν σε υποδομές και δράσεις για την ενέργεια και τον ορυκτό πλούτο.

Η Νέα Δημοκρατία και ο Πρόεδρός μας Αντώνης Σαμαράς, εδώ και δύο χρόνια, επιμένουμε στην ανάγκη αναπτυξιακών δράσεων, ως αναπόσπαστο κομμάτι μιας ορθής πολιτικής. Και η ανάπτυξη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Απαιτεί πιστή εφαρμογή των σχεδιαζόμενων πολιτικών και ουσιαστική αξιοποίηση των κατάλληλων εργαλείων».

Ο ελληνικός λαός έχει προ πολλού διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να εμπιστεύεται τη σημερινή κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που τον κορόιδεψε για να υφαρπάξει την ψήφο του. Έχει διαπιστώσει εδώ και καιρό, ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν πορεύεται στο σωστό δρόμο, ακολουθώντας επικίνδυνες ατραπούς για τη χώρα και τους πολίτες της.

Η Νέα Δημοκρατία ακολούθησε όλον αυτόν τον καιρό, μια σοβαρή και υπεύθυνη αντιπολίτευση. Επεσήμανε από την αρχή στην κυβέρνηση, τα αδιέξοδα ζητώντας της να αλλάξει «ρότα» και να ακολουθήσει ένα άλλο «μείγμα» οικονομικής και κατ’ επέκταση κοινωνικής πολιτικής.

Δυστυχώς, οι προβλέψεις μας για την αρνητική πορεία της κυβέρνησης κάθε μέρα επιβεβαιώνονται.

Από την άλλη οι προτάσεις και οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας άρχισαν να ωριμάζουν, να γίνονται αποδεκτές και να δικαιώνονται στη συνείδηση των ελλήνων πολιτών. Πρόκειται γι’ αυτές τις θέσεις και τις προτάσεις που είχε αναλύσει και εξειδικεύσει ο Πρόεδρος κ. Σαμαράς στο λεγόμενο «Ζάππειο 1″.

Οι εν λόγω προτάσεις και θέσεις κατατέθηκαν επίσημα, όμως η κυβέρνηση δεν έκανε τον κόπο να αναγνώσει, να εξετάσει και να αξιολογήσει. Και ενώ το «Ζάππειο 1″ ήταν το αντίδοτο για τη «φαρμακωμένη» οικονομία της χώρας, το ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε να υιοθετήσει τη συνταγή του και το απαξίωσε.

Αντ’ αυτού επέμεινε στην καταστροφική για τη χώρα πολιτική του μνημονίου, πράγμα που κατανοεί σήμερα ξεκάθαρα η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και αποδεικνύεται από την καθ’ όλα αρνητική εξέλιξη των οικονομικών δεικτών της χώρας.

Με το «Ζάππειο 2″ η Νέα Δημοκρατία, μέσω της σοβαρής και υπεύθυνης αντιπολιτευτικής πολιτικής που ακολουθεί, συνεχίζει να δείχνει το δρόμο προς την έξοδο από την κρίση, μέσα από απτές και τεκμηριωμένες προτάσεις και λύσεις.

Είναι πρωτοφανές φαινόμενο μια πολιτική δύναμη, που δεν έχει σήμερα την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, να λειτουργεί προγραμματικά και σε επίπεδο προτάσεων, με σύνεση και συνέπεια, που επιβάλλεται να έχουν πολιτικές δυνάμεις που ασκούν κυβέρνηση.

Η ανεπάρκεια και αδυναμία του ΠΑΣΟΚ, μας ωθεί να λειτουργούμε μεν ως αντιπολίτευση, αλλά να σκεφτόμαστε ως κυβέρνηση.

Ο χρόνος που πέρασε, ανέδειξε το πόσο σημαντικός μπορεί να είναι ο ρόλος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν αυτός ασκείται με σύνεση και υπευθυνότητα. Όταν στην πράξη και όχι στα λόγια στηρίζει τη χώρα ώστε να περάσει τις συμπληγάδες της οικονομικής κρίσης.

Είναι προφανές ότι η Νέα Δημοκρατία «σπρώχνει» την κυβέρνηση, να ολοκληρώσει τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα. Αλλαγές που όταν τις επιχειρούσε η Νέα Δημοκρατία αντιμετώπιζε τη λυσσαλέα αντίδραση του ΠΑΣΟΚ. Αλλαγές που χρειάζεται να προχωρήσουν λαμβανομένων υπόψη των προτάσεων που θέτει η Νέα Δημοκρατία.

Αυτήν την εμπροσθοβαρή δυναμική της στάση άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία την έχει δείξει έμπρακτα τον τελευταίο χρόνο, κατά τον οποίο έχει υπερψηφίσει το μεγαλύτερο αριθμό νομοσχεδίων που κατατέθηκαν. Το ίδιο έκανε στη μεταρρύθμιση για τις οδικές μεταφορές, παρόμοια στάση τήρησε στο ζήτημα της εξυγίανσης του Ο.Σ.Ε., με αντίστοιχες συναινετικές θέσεις υπερψήφισε επί της αρχής και το τελευταίο νομοσχέδιο για την επιτάχυνση και τη διαφάνεια υλοποίησης στρατηγικών επενδύσεων.  

Άλλωστε τα θεμελιώδη ζητήματα, οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια προσέλκυσης και επιτάχυνσης μεγάλων επενδύσεων στη χώρα, είχαν θεσμοθετηθεί ήδη από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το Ν.3775/2009.

Και ενώ με τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας ενισχύθηκαν οι αρμοδιότητες του «Invest in Greece» που μετεξελίχθηκε σε one-stop-shop Κέντρο Εξυπηρέτησης Επενδυτών, με τον πρόσφατο νόμο για τον εν λόγω φορέα ενισχύεται η γραφειοκρατία με αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ των Υπουργών.

Και ενώ υπήρχε ήδη ο πετυχημένος Αναπτυξιακός Νόμος 3299/2009 της Νέας Δημοκρατίας, η σημερινή κυβέρνηση τον καταργεί, δίχως ακόμη να έχει θεσπίσει έναν νέο.          Και ενώ ήδη η Νέα Δημοκρατία θέσπισε τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, η σημερινή κυβέρνηση το παραβλέπει, προφανώς μήπως και «κατηγορηθεί» ότι εφαρμόζει πολιτικές που εντάσσονται στο πλαίσιο του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Μέχρι τότε η επιχειρηματικότητα και εν γένει η οικονομία, θα εξακολουθεί να πορεύεται χωρίς αναπτυξιακή πυξίδα και να μάχεται στον πόλεμο της δυσχερούς για τη χώρα μας συγκυρία, χωρίς αναπτυξιακά όπλα.

Από όλα τα ανωτέρω γίνεται σαφές ότι η κυβέρνηση χάνει πολύτιμο χρόνο !

Εν μέσω των δυσχερέστερων συνθηκών για την οικονομία της χώρας μας, με την αβελτηρία της, ενισχύει την κατηφορική πορεία της ύφεσης, φρενάροντας την ανάπτυξη.

Παραβλέπει έτοιμα αναπτυξιακά εργαλεία και δράσεις, που μπορούσαν να ενεργοποιηθούν και να εφαρμοσθούν άμεσα, αποδίδοντας ταχύτερα !

Κινδυνεύει στην ουσία να χάσει την πραγματική του έννοιά του ο όρος FAST TRACK, αφού από την ανωτέρω ανάλυση μόνο ως SLOW TRACK μπορεί να αποδοθεί !

Ως SLOW TRACK, κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί το εγχείρημα του εμπορευματικού κέντρου στο Θριάσιο, όπου ο διαγωνισμός πήρε παράταση για τέταρτη φορά.

Όταν όμως η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε πράξη το FAST TRACK στις περιπτώσεις των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση ήταν ο κύριος πολέμιος. Σήμερα βρήκε «στρωμένο το κόκκινο χαλί» μιας πολυεπίπεδης συνεργασίας με την Κίνα, επιτυχία την οποία μάταια επιχειρεί να οικειοποιηθεί.

Ανάδειξη της υγειούς επιχειρηματικότητας, στήριξη της πραγματικής οικονομίας, ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς, άρση της γραφειοκρατίας στην ίδρυση και λειτουργία μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, ιδιωτικοποιήσεις με νομιμότητα και διαφάνεια, αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, διαυγές θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο για στρατηγικές επενδύσεις, κατάλληλο φορολογικό περιβάλλον, συνθέτουν το μονοπάτι για να βαδίσουμε από το δύσβατο σήμερα, στο ελπιδοφόρο αύριο. Με τη Νέα Δημοκρατία να είναι πρωταγωνίστρια στη διαδρομή αυτή.

Όλα φαντάζουν έωλα, όλα αποδεικνύονται αόριστα, όλα είναι υπό συζήτηση και όλα απαιτούν διερευνητικές και αναγνωριστικές μελέτες. Η κυβέρνηση έσπευσε να εξαγγείλει και να επικοινωνήσει, το μεγαλεπήβολο Master Plan Υποδομών – Μεταφορών και οι Θεσσαλονικείς νόμισαν ότι στα επόμενα χρόνια θα διαβιούν σε μια ονειρεμένη ουτοπική πόλη με κρεμαστές γέφυρες, υποθαλάσσιες σήραγγες και υπερυψωμένες λεωφόρους.

Το αποδεικνύει ο προβληματισμός και οι επιφυλάξεις των ίδιων των μελών της επιτροπής εμπειρογνωμόνων στην οποία το αρμόδιο Υπουργείο ανέθεσε το σχεδιασμό προτάσεων, για τη σύνταξη του περιβόητου αυτού Στρατηγικού Σχεδίου. Το παραδέχεται και το κριτικάρει έντονα, η ίδια επιτροπή του ΤΕΕ/ΤΚΜ στο οποίο ανατέθηκε ο ρόλος συντονιστή της δημόσιας διαβούλευσης.

Δεν είναι δόκιμο να εξαγγέλλονται μεγάλα έργα μεταφορικών υποδομών, χωρίς να υπάρχει ένα πρωτόλειο δείγμα, τουλάχιστον σε επίπεδο προκαταρκτικών μελετών :

· Σκοπιμότητας και βιωσιμότητας,

· οικονομικής και τεχνικής εφικτότητας,

· προσδιορισμού του ύψους και των πηγών χρηματοδότησης,

· εκτίμησης κυκλοφοριακού φόρτου και συγκοινωνιακών συνδέσεων,

· περιβαλλοντικών όρων και επιβαρύνσεων,

· συγκεκριμένων χρονοδιαγραμμάτων,

Για παράδειγμα δεν είναι δόκιμο να εξαγγέλλεται η ζεύξη του Θερμαϊκού, με μια γέφυρα τύπου «Σαν Φρανσίσκο», όταν δεν έχει εξετασθεί καμία από τις ανωτέρω παραμέτρους, ούτε οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί που επιβάλλουν οι συνθήκες «Ramsar» και «Natura» που ισχύουν στις περιοχές Καλοχωρίου και Αγγελοχωρίου αντίστοιχα.

Δεν είναι επίσης δόκιμο να σχεδιάζονται μεγάλα έργα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Θεσσαλονίκης που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο 2009 και περιμένουμε δυστυχώς ακόμη από την κυβέρνηση να το επικαιροποιήσει και επιτέλους να το παρουσιάσει επίσημα στους πολίτες.

Τα ανωτέρω αποδεικνύουν έλλειψη συντονισμού και σύγχυση μεταξύ των αρμοδίων Υπουργείων Υποδομών-Μεταφορών και Περιβάλλοντος, αφού οι σχεδιασμοί τους για την Θεσσαλονίκη είτε δεν συμπλέουν είτε αλληλοεπικαλύποτονται.

Οι Θεσσαλονικείς γνωρίζουν, βλέπουν και αντιλαμβάνονται ότι τα μόνα μεγάλα έργα που υλοποιούνται σήμερα στην πόλη, μετά από 20 χρόνια απραξίας, είναι το Μετρό και η επέκταση του διαδρόμου του αεροδρομίου, που ξεκίνησε η Νέα Δημοκρατία. Ας εστιάσει επιτέλους η κυβέρνηση εντατικά τις προσπάθειες της, στην έγκαιρη ολοκλήρωση αυτών των έργων και ας σταματήσει τη διάχυση των όποιων δυνάμεων της σε έργα που ακούγονται ωραία, αλλά φαντάζουν ως ανεκπλήρωτα όνειρα. Ιδιαίτερα η έγκαιρη ολοκλήρωση του βασικού κορμού του Μετρό και η άμεση έναρξη των επεκτάσεών του προς ανατολικά και δυτικά της πόλης, θα συμβάλει καταλυτικά στην αναίρεση αρκετών σχεδιασμών του εν λόγω Master Plan μεταφορών.

Η σημερινή κυβέρνηση μετά από 14 μήνες έχει πει πολλά και δεν έχει πράξει τίποτα για τη Θεσσαλονίκη. Πρέπει όμως και της δίνεται η δυνατότητα να οριστικοποιήσει τις ήδη ώριμες μελέτες που εκπονήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Προς αυτήν την κατεύθυνση θα μπορούσαν να δημοπρατηθούν άμεσα και να ξεκινήσουν επιτέλους σημαντικά έργα για το πολεοδομικό συγκρότημα, όπως για παράδειγμα η αναβάθμιση της δυτικής εσωτερικής περιφερειακής και το πρώτο τμήμα της εξωτερικής περιφερειακής Γηροκομείο-Ευκαρπία-Πεύκα.

Από την ανωτέρω ανάλυση, καταλήγουμε τελικά ότι δεν θα έπρεπε να υπάρξουν όλες αυτές οι «τυμπανοκρουσίες» από την κυβέρνηση και οι όποιες εξαγγελίες της, να γίνονταν αφού είχε ωριμάσει πρώτα ο σχεδιασμός ενός υλοποιήσιμου Master Plan υποδομών μεταφορών για τη Θεσσαλονίκη.

Διότι αμφιβόλου εφικτότητας και ωριμότητας στρατηγικά σχέδια, καθιστούν την ίδια την κυβέρνηση ανώριμη !

Διότι, ο καθένας από εμάς θα μπορούσε εύκολα να πάρει το χάρτη της πόλης και να ζωγραφίζει πάνω του σχεδιάζοντας εντυπωσιακές χρωματιστές γραμμές, συντάσσοντας παράλληλα μια όμορφη «έκθεση σκέψεων και ιδεών» για μια «παραμυθένια πόλη» !